(1) مقررات کارخانه های فرآوری آلومینیوم
مقررات کارخانه های فرآوری آلومینیوم قوانین، مقررات و قوانینی است که در تولید و مدیریت محصولات فرآوری آلومینیوم و آلیاژ آلومینیوم باید رعایت شود. سه قانون اصلی عبارتند از مقررات فرآیند، مقررات عملیات تجهیزات و مقررات ایمنی تولید. آیین نامه فرآیند "قانون اساسی" (قانون مادر) کارخانه است و باید توسط هر کارمند در کارخانه به شدت رعایت شود. سایر مقررات بر اساس هدف آیین نامه فرآیند تدوین و تدوین می شود.
(2) استانداردهای فنی محصول
استانداردهای فنی محصول به الزامات فنی و شاخص های کیفی اشاره دارد که محصولات باید در طول فرآیند تولید و فرآیند مدیریت کیفیت رعایت کنند تا نیازهای استفاده کاربر یا برخی مقررات ملی (مانند حفاظت از محیط زیست و غیره) را برآورده کنند. استانداردهای فنی محصول را می توان به استانداردهای بین المللی، استانداردهای ملی (استانداردهای ملی)، استانداردهای دپارتمان (استانداردهای صنعت)، استانداردهای سازمانی (استانداردهای سازمانی) و استانداردهای داخلی (استانداردهای داخلی) تقسیم کرد.
پنج شاخص اصلی کیفیت محصولات فرآوری آلیاژ آلومینیوم چیست؟ آنها عمدتا شامل چه چیزی هستند؟
شاخص های کیفیت محصولات پردازش آلیاژ آلومینیوم عمدتاً شامل ترکیب شیمیایی، ساختار داخلی، کیفیت سطح داخلی و خارجی، عملکرد، تحمل ابعادی و دقت شکل و موقعیت می باشد.
(1) ترکیب شیمیایی
از جمله اجزای اصلی و نسبت های آلیاژ؛ مقدار عناصر کمیاب اضافه شده و محتوای عناصر ناخالصی و غیره همگی باید مطابق با الزامات استانداردهای فنی مربوطه یا موافقت نامه های فنی باشد.
(2) ساختار داخلی
به طور عمده شامل اندازه، مورفولوژی و توزیع دانه ها. مقدار، اندازه و توزیع فازهای دوم؛ مقدار، اندازه و توزیع اجزاء فلزی و غیرفلزی؛ تخلخل و محتوای گاز و توزیع. ترک های داخلی و سایر عیوب ناپیوستگی (مانند انقباض، چین خوردگی، لایه اکسید و غیره)؛ خطوط جریان فلزی و خطوط جریان و غیره، همه باید مطابق با الزامات استانداردهای فنی یا موافقت نامه های فنی باشند.
(3) کیفیت سطح داخلی و خارجی
طبق الزامات استانداردهای فنی، سطوح داخلی و خارجی باید روشن، صاف، رنگ هماهنگ و به درجه خاصی از پرداخت برسد. ترک، خراش، خراش و آثار خوردگی نباید وجود داشته باشد و حباب، منافذ، لکه های سیاه و سفید، خطوط و امواج کنفی و غیره وجود نداشته باشد.
(4) عملکرد
با توجه به استانداردهای فنی یا الزامات کاربر، خواص فیزیکی و شیمیایی معقول، مقاومت در برابر خوردگی، خواص مکانیکی، خواص پردازش یا سایر شاخص های عملکرد خاص باید به دست آید.
(5) تحمل ابعادی و دقت هندسی
تحمل ابعادی سطح مقطع و دقت هندسی محصول (مانند انحنا، فاصله صفحه، پیچش، شعله ور شدن، اتصال، شکل صفحه، موج و غیره) همگی باید با استانداردهای فنی و الزامات استفاده مطابقت داشته باشد.
عیوب محصولات فرآوری شده آلیاژ آلومینیوم چیست؟ چگونه آنها را طبقه بندی کنیم؟
در طول فرآیند تولید یا پس از بازرسی محصول نهایی، اگر یک یا چند شاخص کیفیت مواد فرآوری شده آلیاژ آلومینیوم مطابق با استانداردهای فنی یا توافق نامه فنی نباشد که بر عملکرد تأثیر می گذارد، نقص محصول نامیده می شود. با توجه به تأثیر عیوب بر کیفیت و عملکرد محصول، می توان آنها را به جدی و جزئی تقسیم کرد. عیوب جزئی، عیوب قابل تعمیر هستند. پس از کار مجدد یا تعمیر، آنها همچنان می توانند شرایط استفاده را برآورده کنند یا اساساً مفاد استانداردهای فنی را برآورده کنند و می توانند برای استفاده تحویل داده شوند، مانند حباب های سطحی، خط و خش، آثار، لایه برداری و غیره. یا قراضه مطلق، مانند سوزاندن بیش از حد، از طریق منافذ، ترک ها، عملکرد ناموفق، انحراف اندازه و غیره. ضایعات را نمی توان برای استفاده تحویل داد و باید دور ریخته یا دوباره ذوب شود.
ضایعات (ضایعات) مواد پردازش آلیاژ آلومینیوم چیست؟ چگونه طبقه بندی کنیم؟
ضایعات تولید شده در فرآیند تولید مواد فرآوری آلیاژ آلومینیوم نیز قراضه نامیده می شود. ضایعات یک نقص جبران ناپذیر است که به طور کلی می توان آن را به ضایعات هندسی و ضایعات فنی (فرایندی) تقسیم کرد. ضایعات هندسی ضایعات اجتناب ناپذیر مواد پردازش آلیاژ آلومینیوم در فرآیند تولید است، مانند بقایای اکسترود شده، سر و دم برش شمش، چاک در دو انتهای محصولات در طول کشش، سر و دم برش صفحه ضخیم، لبه های برش نوار و فویل و برش. سر و دم، فورج قالب فلاش (لبه های برش)، شمش و نمونه برش محصول، خاک اره مصرفی با اره کردن مواد با طول کوتاه و سر و دم برش، برش نمونه های لازم و شمش های مصرف شده در آزمایش قالب و غیره. ضایعات هندسی اجتناب ناپذیر است و می تواند فقط کاهش می یابد اما حذف نمی شود.
به ضایعات فنی (ضایعات) ضایعات فرآیندی (ضایعات) نیز گفته می شود که به ضایعات ساخت بشر در فرآیند تولید مواد فرآوری آلیاژ آلومینیوم به دلیل فرآیند غیر منطقی، مشکلات تجهیزات و عملکرد نامناسب کارگران تولید می شود. با زباله های هندسی متفاوت است. از طریق بهبود فناوری و تقویت مدیریت، می توان به طور موثر بر تولید زباله های فنی غلبه کرد و حذف کرد.
ضایعات فنی را می توان به دسته های زیر تقسیم کرد:
① ضایعات ساختاری. مانند سوزاندن بیش از حد، حلقه کریستالی درشت، دانه درشت، دم انقباض، گنجاندن سرباره، ترک داخلی، از طریق منافذ، شل، فیلم اکسید، بی نظمی الگوی جریان و غیره.
② خواص مکانیکی ضایعات فاقد صلاحیت. استحکام و سختی بسیار کم است و استانداردهای ملی را برآورده نمی کند. یا انعطاف پذیری خیلی کم است، کاملاً نرم نشده است، الزامات فنی را برآورده نمی کند.
③ ضایعات سطحی. لایه بندی، حباب ها، ترک های سطحی، پوست پرتقال، راه راه های ساختاری، لکه های سیاه، خطوط جوش طولی، خطوط جوش عرضی، خراش، فرورفتگی فلز و غیره.
④ ضایعات هندسی. امواج، پیچش، خمش، شکاف های صفحه، تلورانس های ابعادی و دقت شکل و موقعیت مطابق با استانداردهای فنی نیستند.
در محل کارخانه فرآوری آلومینیوم، قراضه آلومینیوم گاهی به ضایعات اولیه، ضایعات ثانویه، ضایعات سوم و ضایعات آلومینیوم تقسیم می شود.
به گفته منبع، ترکیب، خلوص و کیفیت ضایعات. زباله ها باید به صورت درجه بندی شده ذخیره شوند و به طور معقول و جامع بازیافت شوند.
